Deze Kampioenschappen waren oorspronkelijk gepland op zondag 31 juli in de haven van Hoorn. Wegens het noodweer op die dag zijn de kampioenschappen verplaatst naar Vlissingen op zondag 4 september.
Wel de weersomstandigheden konden niet beter. Boven het water zo’n 25 graden, in het water 20.1 Een mooie verhouding. Vooral omdat je in het water toch nog wel wat koelere plekken tegen kwam, waar het goed toeven was.
Als goede open water zwemmers even het parcours bekeken. Dat ging makkelijk want gezwommen werd in het Kanaal door Walcheren en wij hebben allemaal geleerd op school dat kanalen gegraven zijn en een rechtstreekse verbinding vormen tussen twee plaatsen. Als gevolg daarvan weinig bochten en ook niet al te breed, dus de uitgezette baan was goed te overzien.
Maar ja, dan krijg je de uitleg. Twee bruggen onderdoor. Heen de meest rechtse kant onderdoor werd ons diverse malen voorgehouden. Voorbij de tweede brug ligt het keerpunt te herkennen aan een gele boei en een boot. Tussen boot en gele boei keren. Terug dan door het middelste stuk van de twee bruggen. Dus nogmaals in de herhaling…. Heen het rechterstuk van de brug onderdoor, keren tussen gele boei en boot en dan terug door het middenstuk van beide bruggen.
De wedstrijd werd van begin af aan door AZ&PC. gedomineerd. Dat wil zeggen zodra het startsignaal klonk bepaalde Marja het tempo vooraan en Loekie zorgde ervoor dat er geen achterblijvers waren. Zonder dit van tevoren afgesproken te hebben kwam deze werkverdeling op natuurlijke wijze tot stand.
Marja zwom in de kopgroep. Zoals altijd zijn er dan wel een paar jonkies die wat sneller willen en zolang Marja ze in de gaten kon houden stond ze dat welwillend toe. Je moet ook niet al te streng worden. Dat werkt niet. Ze bleef dicht genoeg in de buurt om in te grijpen, mocht dat nodig zijn. Haar leeftijdsgenoten, wat ouder dus wijzer, bleven gewoon vlak achter haar zwemmen. De eerste brug werd genomen zoals het hoorde aan de rechterkant en er werd koers gezet naar brug nummer twee. En dan opeens, doing, doing, doing…. Daar zwom de voorste groep zich een voor een in de kettingen. Rechterdeel was afgesloten. Dus maar onder de ketting doorgezwommen. Hé wat vreemd, daar was geen gele boei. Bereidwillige toeschouwers loodsten het groepje om de houten palen heen onder het midden van de brug door voor de tweede 1500 meter terug. Van deze verwarring maakten de jonkies en de leeftijdsgenoten van Marja misbruik door er opeens van door te gaan. Och dacht Marja, die jonkies, laat die maar gaan, maar die anderen zouden wijzer moeten wezen, daar ga ik achteraan. Na nog even wat problemen opgelost te hebben met lijnen die aan de verkeerde kant lagen (of zij zwom gewoon aan de verkeerde kant, ook een mogelijkheid) wist ze de anderen weer onder controle te krijgen door ze gewoon voorbij te zwemmen en finishte zo als eerste in haar leeftijdsgroep 35+.
Ik, als bezemwagen, had van dit alles geen weet. Toen de voorste ploeg zich vast gezwommen had in de kettingen lag ik net bij de eerste brug, goed op koers om mij ook vast te zwemmen bij de tweede brug. De juryleden waren nu echter op de hoogte en vertelden mij van de problemen die eerdere zwemmers ondervonden hadden en vlak voor de tweede brug kon ik daardoor net op tijd afwenden naar het middenstuk, waar ook ik vergeefs zocht naar de gele boei. Gelukkig kwam dit keer een begeleider in kano te hulp en kon ik mijn weg verder zonder problemen vervolgen, zij het dat ook ik bijna de lijn aan de verkeerde kant had genomen. De lijn lag namelijk rechts en ik adem links dus die lijn ontging mij helemaal. Maar goed, eenmaal aan de goede kant, lijn links kwam er opeens weer een Stockholmgevoel over mij en werd automatisch een sprint ingezet van zo’n 500 meter. Die resulteerde uiteindelijk in de mooie tijd van 1 uur en 59/100 seconde en een tweede plaats, wat niet zo moeilijk was want nummer één Judith is veel te snel en nummer 3 was er niet.
De eventuele nummers drie en vier hadden zich niet opgegeven, want ze zouden toch geen medaille krijgen. En daardoor liep ik de zilveren medaille mis omdat er maar twee deelnemers overbleven, en dan wordt de zilveren medaille niet uitgereikt. Dit tot grote verontwaardiging van alle andere medaillewinnaars Echter, ik zwem niet voor de medailles. Ik zwem voor mijzelf omdat ik het leuk vind en omdat ik tot doelstelling heb mijn grenzen te verkennen en te verleggen en zodoende mijn eigen tijden te verbeteren. Levert dat een medaille op? Mooi meegenomen. Zo niet? Nog niets aan de hand.
En met de race en tijd van dit NK 3km en die tweede plaats zonder medaille ben ik zeer tevreden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten